Kto odpowiada za wyciek wody? Wyjaśniamy odpowiedzialność i kroki działania

Za wyciek wody odpowiada ten, komu można przypisać winę: właściciel lokalu, w którym doszło do awarii, wspólnota lub spółdzielnia przy awarii części wspólnej, najemca przy zaniedbaniu, deweloper w okresie rękojmi albo przedsiębiorstwo wodociągowe na swoim odcinku sieci. Sam fakt, że woda popłynęła z danego mieszkania, nie przesądza jeszcze o odpowiedzialności. Dlatego wszystko zaczyna się od ustalenia miejsca i przyczyny wycieku.

Kto odpowiada za wyciek wody?

W skrócie, pięć reguł:

• Ubezpieczenie nie zmienia tego, kto odpowiada, tylko to, kto faktycznie wypłaci pieniądze.
• Odpowiada ten, komu można przypisać winę, a nie automatycznie ten, z czyjego mieszkania popłynęła woda.
• Granica biegnie tam, gdzie kończy się instalacja służąca tylko jednemu lokalowi, a zaczyna ta obsługująca kilka lokali.
• W spółdzielni i wspólnocie szczegóły podziału obowiązków określa statut, regulamin lub uchwała, więc zawsze warto je sprawdzić.
• Bez ustalenia przyczyny nikomu nie da się przypisać odpowiedzialności, dlatego pierwszym krokiem jest lokalizacja źródła.

Nie wiadomo, skąd leci woda? Lokalizujemy źródło wycieku bez zbędnego kucia i przekazujemy raport ze zdjęciami oraz termogramami, który można załączyć do zgłoszenia szkody. Wielkopolska, Lubuskie i Pomorze Środkowe, tel. 665 245 041.

Odpowiedzialność za wyciek wody

Polskie prawo nie przewiduje automatycznej odpowiedzialności za to, że woda wydostała się z lokalu. Podstawą jest art. 415 Kodeksu cywilnego, czyli odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną z winy sprawcy. Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z 19 lutego 2013 r. (III CZP 63/12) potwierdził, że do zalania lokalu położonego niżej nie stosuje się art. 433 Kodeksu cywilnego, czyli odpowiedzialności na zasadzie ryzyka.

W praktyce oznacza to dwie rzeczy:

1. Po pierwsze, poszkodowany (lokal zalewany) musi wskazać przyczynę zalania i podmiot, któremu można przypisać zaniedbanie: sąsiada, wspólnotę, spółdzielnię, wykonawcę remontu, a czasem producenta urządzenia.
2. Po drugie, jeżeli awaria była nagła i niemożliwa do przewidzenia, na przykład pękła prawidłowo eksploatowana rura zakryta w posadzce, sąsiad z góry może za nią nie odpowiadać. Wtedy zwykle uruchamia się własną polisę mieszkania. W takim wypadku należy wynająć firmę do lokalizacji wycieku, a dopiero w dalszej kolejności oczekiwać przerzucenia kosztów na sprawcę np. dewelopera w okresie rękojmi.

Kolejność działań jest więc zawsze taka sama: najpierw ustalenie źródła i przyczyny, potem dokumentacja, a dopiero na końcu przypisanie odpowiedzialności i zgłoszenie roszczenia.

Podsumowując zalanie mieszkania może być spowodowane przez różne czynniki, w tym awarie urządzeń domowych, usterki instalacji wodno-kanalizacyjnych, a także przez sąsiadów. Kluczowe jest ustalenie, kto ponosi odpowiedzialność za to, że zalaniem mieszkania mieszkanie zostało zalane, aby móc dochodzić swoich praw.

Właściciel mieszkania a wyciek wody

Właściciel ma obowiązek utrzymywać swój lokal w należytym stanie (art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali). Odpowiada za instalację, która służy wyłącznie jego mieszkaniu, czyli zwykle za wszystko za zaworem odcinającym przy pionie (liczniku) aż do kranów i odpływów: podejścia do baterii i urządzeń, rury w posadzce i ścianach lokalu, spłuczkę, wężyki, zawory kątowe, syfony oraz uszczelnienia w łazience.

Granicę wyznacza art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali: nieruchomość wspólną tworzą te części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali. Fragment instalacji biegnący przez mieszkanie może więc nadal należeć do części wspólnej, jeśli obsługuje także inne lokale. Typowy przykład to pion prowadzony w kominie (szachcie) w łazience.

Z naszego doświadczenia lokalizacji wycieków najczęstsze źródła zalania po stronie właściciela to pęknięty wężyk pralki lub zmywarki, nieszczelny syfon i odpływ wanny, przeciekająca spłuczka, zużyte uszczelnienie brodzika, korozja podejść do grzejnika, a w mieszkaniach po remoncie także źle wykonane połączenia zakryte płytkami.

Jeśli awaria pojawiła się po remoncie, warto sprawdzić, kto go wykonywał. Odpowiedzialność może wtedy obciążać wykonawcę robót, a nie wyłącznie właściciela lokalu (o ile posiadamy faktury lub umowę z wykonawcą).

Pęknięta rura w ścianie lub w posadzce: kto odpowiada?

W domu jednorodzinnym sprawa jest prosta. Cała instalacja za wodomierzem głównym należy do właściciela i to on ponosi koszty naprawy oraz skutki zalania.

W mieszkaniu decyduje to, którą częścią instalacji jest pęknięta rura:

• rura zasilająca tylko to mieszkanie, biegnąca w jego ścianie lub posadzce za zaworem odcinającym: odpowiada właściciel lokalu,
• pion wodny, kanalizacyjny lub instalacja CO obsługująca kilka lokali, nawet jeśli biegnie w ścianie mieszkania: odpowiada wspólnota lub spółdzielnia,
• rura w stropie lub ścianie międzylokalowej, która obsługuje inne mieszkania: również część wspólna.

Kluczowy jest więc dowód, gdzie dokładnie znajduje się nieszczelność. Dopóki nie wiadomo, czy przecieka pion, czy podejście do baterii, każda ze stron może uchylać się od kosztów. Nieinwazyjna lokalizacja z raportem kończy taki spór bez rozkuwania całej ściany.

Pamiętajmy zatem, że sama pęknięta rura nie zawsze oznacza winę. Jeżeli instalacja była sprawna i prawidłowo użytkowana, a rura pękła z powodu wady materiału lub zużycia, właściciel lokalu może nie odpowiadać za zalanie sąsiada. Poszkodowany szuka wtedy pokrycia szkody z własnej polisy, a ubezpieczyciel może dochodzić zwrotu od tego, kto faktycznie zawinił.

Więcej o samej awarii i naprawie piszemy w artykule pęknięta rura w ścianie: co robić i jak naprawić, a o metodach szukania nieszczelności w poradniku jak znaleźć wyciek wody w ścianie.

Pion, zawór odcinający i wodomierz: gdzie kończy się mieszkanie?

Piony wodne, kanalizacyjne i grzewcze obsługują wiele lokali, więc należą do nieruchomości wspólnej i odpowiada za nie wspólnota lub spółdzielnia. Na odgałęzieniu do mieszkania montuje się zawór odcinający i to on jest w praktyce granicą odpowiedzialności. Wszystko za nim służy już tylko jednemu lokalowi.

Wodomierz mieszkaniowy, czyli podlicznik, nie jest wodomierzem głównym. Służy rozliczeniu jednego lokalu, więc zwykle odpowiada za niego wspólnota, a zasady jego wymiany i legalizacji określa regulamin spółdzielni albo uchwała wspólnoty.

Wodomierz główny na przyłączu do budynku należy do rozliczeń z przedsiębiorstwem wodociągowym. Koszty jego nabycia, zainstalowania i utrzymania ponosi przedsiębiorstwo wodociągowe (art. 15 ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków), a zawór za wodomierzem głównym jest ostatnim elementem przyłącza.

W starszych budynkach granice bywają przesunięte przez regulamin lub uchwałę. Przy sporze warto więc poprosić zarządcę o dokument, który określa podział obowiązków, zamiast opierać się na zwyczaju.

Najemca a wyciek wody

W wynajmowanym mieszkaniu obowiązki dzielą się między właściciela a najemcę. Właściciel ma wydać lokal w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywać go w takim stanie, więc odpowiada za instalację oraz wymianę zużytych rur, baterii czy spłuczki. Najemcę obciążają drobne naprawy i bieżąca konserwacja, w tym uszczelki, drobne naprawy instalacji zapewniających dopływ i odpływ wody oraz udrożnienie przewodów odpływowych. Katalog napraw obciążających najemcę zawiera art. 6b ustawy o ochronie praw lokatorów, a poza zakresem tej ustawy art. 681 Kodeksu cywilnego. Umowa najmu może ten podział zmienić, dlatego w sporze najpierw czyta się umowę.

Najemca ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić właściciela o potrzebie napraw, które obciążają właściciela (art. 666 Kodeksu cywilnego). Zwłoka w zgłoszeniu cieknącego syfonu albo przeciekającego silikonu to typowa sytuacja, w której koszty zalania obciążają najemcę.

Przykłady odpowiedzialności najemcy:

• pozostawiony odkręcony kran lub przelana wanna,
• brak reakcji na kapiący odpływ czy sączącą się baterię,
• uszkodzone albo niekonserwowane silikony przy brodziku i wannie,
• awaria własnego sprzętu, na przykład pralki wniesionej do lokalu.

Polisa właściciela mieszkania zwykle nie obejmuje rzeczy najemcy, a przed roszczeniami sąsiadów chroni najemcę jego własne OC w życiu prywatnym. Przy wynajmie bardzo pomaga protokół zdawczo-odbiorczy ze zdjęciami, bo później łatwiej ustalić, kiedy powstała usterka.

Spółdzielnia mieszkaniowa i wspólnota mieszkaniowa a wyciek wody

Wspólnota i spółdzielnia odpowiadają za nieruchomość wspólną: piony wodne i kanalizacyjne, poziomy w piwnicy, instalację CO, dach, elewację, balkony i tarasy nad lokalami oraz wszystkie urządzenia obsługujące więcej niż jeden lokal. Zarządca ma obowiązek utrzymywać budynek w należytym stanie technicznym (art. 61 Prawa budowlanego), a po zgłoszeniu zawilgocenia o nieustalonej przyczynie powinien podjąć działania, żeby ustalić, gdzie jest źródło.

Różnica między wspólnotą a spółdzielnią jest istotna. We wspólnocie zasady wynikają z ustawy o własności lokali i z uchwał właścicieli. W spółdzielni dochodzą statut i regulamin porządku domowego, które często szczegółowo wyliczają, które elementy instalacji utrzymuje spółdzielnia, a które użytkownik lokalu. Dlatego w dwóch sąsiednich budynkach odpowiedź na pytanie o tę samą rurę bywa inna.

Wspólnota lub spółdzielnia może odpowiadać także wtedy, gdy zaniedbała remont znanej jej usterki, na przykład latami przeciekającego pionu albo nieszczelnego dachu. Obowiązuje ta sama zasada winy: znaczenie ma to, czy zarządca wiedział o problemie i czy zareagował.

Jeśli zarządca twierdzi, że źródło zalania jest w lokalu mieszkańca, warto poprosić o pisemne stanowisko wraz z uzasadnieniem. Niezależny pomiar i raport z lokalizacji zwykle kończy taki spór.

Sąsiad nie wpuszcza do mieszkania: co mówią przepisy?

Zdarza się, że woda spływa z góry, a mieszkanie nad zalanym lokalem pozostaje zamknięte. Podstawą żądania dostępu nie jest ogólny przepis o odpowiedzialności za szkodę, tylko przepisy szczególne:

• Wspólnota mieszkaniowa: na żądanie zarządu właściciel lokalu jest obowiązany zezwolić na wstęp do lokalu, ilekroć jest to niezbędne do przeprowadzenia konserwacji, remontu albo usunięcia awarii w nieruchomości wspólnej (art. 13 ust. 2 ustawy o własności lokali). Gdy właściciel odmawia, wspólnocie pozostaje droga sądowa o nakazanie udostępnienia lokalu. Zatem jeśli jesteśmy właścicielem lokalu zalewanego to sąsiad z góry nie musi nam udostępnić swojego lokalu, ale musi zapewnić dostęp na żądanie wspólnoty.
• Spółdzielnia mieszkaniowa: przepisy są bardziej szczegółowe. Osoba korzystająca z lokalu ma go udostępnić, a w razie jej nieobecności lub odmowy przy awarii wywołującej szkodę spółdzielnia może wejść do lokalu w obecności funkcjonariusza Policji, a gdy wymaga tego sytuacja, także przy udziale straży pożarnej. Z otwarcia lokalu sporządza się protokół (art. 6 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych).
• Lokal wynajmowany: w razie awarii wywołującej szkodę lub grożącej szkodą lokator ma obowiązek niezwłocznie udostępnić lokal, a właściciel może wejść w obecności funkcjonariusza Policji lub straży gminnej, a gdy trzeba, przy udziale straży pożarnej (art. 10 ustawy o ochronie praw lokatorów).

Co zrobić krok po kroku:

1. Zgłosić awarię zarządcy na piśmie lub mailem, z datą i opisem objawów.
2. Poprosić zarządcę o wystąpienie do właściciela lokalu o udostępnienie mieszkania.
3. Udokumentować szkodę u siebie: zdjęcia z datą, pomiar wilgotności, protokół. W tym zakresie może być pomocne skorzystanie z technika i protokołu firm zajmujących się lokalizacją – jak nasza.
4. Przy realnym zagrożeniu, na przykład gdy woda zalewa instalację elektryczną lub klatkę schodową, wezwać pogotowie wodociągowe albo straż pożarną.
5. Jeśli sąsiad nadal nie wpuszcza, zgłosić szkodę swojemu ubezpieczycielowi i pozostawić mu dochodzenie roszczeń, a zarządcy przekazać sprawę dostępu do lokalu.

Samodzielne wejście do cudzego mieszkania nie jest dopuszczalne. Otwarcie lokalu w trybie awaryjnym przeprowadza zarządca w asyście służb, nigdy sąsiad.

Wyciek wody z instalacji centralnego ogrzewania

Gdy budynek ma wspólne ogrzewanie, instalacja CO traktowana jest jako jedna całość. W uchwale z 28 sierpnia 1997 r. (III CZP 36/97) Sąd Najwyższy uznał, że instalacja grzewcza nie służy wyłącznie właścicielom poszczególnych lokali, więc wchodzi do nieruchomości wspólnej, także w częściach biegnących wewnątrz mieszkań. Przy takim ujęciu za przeciekający pion, gałązkę, a zwykle również grzejnik odpowiada wspólnota lub spółdzielnia.

Istnieje też druga linia orzecznicza. Sądy przyjmują niekiedy, że elementy za zaworem doprowadzającym ciepło do lokalu należą już do właściciela, zwłaszcza gdy mieszkania są opomiarowane ciepłomierzami (tak między innymi Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 19 lipca 2013 r., I ACa 222/13). W praktyce rozstrzygają dokumenty konkretnego budynku: statut, regulamin i uchwały.

Osobna sytuacja to indywidualne źródło ciepła: piecyk gazowy, kocioł lub własna instalacja z naczyniem przeponowym. Wtedy całość obciąża właściciela lokalu. Jeżeli w takiej instalacji ciśnienie ciągle spada, najczęściej oznacza to ubytek wody, co opisujemy w poradnikach jakie ciśnienie w układzie zamkniętym CO oraz jak znaleźć wyciek w instalacji CO.

Wyciek wody a odpowiedzialność dewelopera

Za wady lokalu kupionego od dewelopera odpowiada sprzedawca, czyli deweloper, a nie ekipa, która wykonywała instalacje. Lokal był kupiony od dewelopera zatem to on odpowiada przed klientem (odpowiedzialność ekipy to już wewnętrzne kwestie po stronie dewelopera). Odpowiedzialność z tytułu rękojmi obejmuje wady stwierdzone przed upływem pięciu lat od wydania nieruchomości kupującemu (art. 568 § 1 Kodeksu cywilnego). Termin liczy się od wydania lokalu, dlatego data protokołu odbioru ma znaczenie.

O co zadbać przy zgłoszeniu:

• forma pisemna, z datą, opisem wady i konkretnym żądaniem,
• dokumentacja: zdjęcia, pomiary wilgotności, raport z lokalizacji ze wskazaniem miejsca nieszczelności,
• zachowanie protokołu odbioru i dokumentów powykonawczych instalacji.

Rękojmia nie obejmuje skutków własnych przeróbek. Jeśli po odbiorze przesuwano grzejnik lub punkty wodne albo kuto bruzdy w wylewce, za nieszczelność w tym miejscu odpowiada wykonawca tych prac. Dlatego przy wycieku w nowym mieszkaniu niestety często trzeba samodzielnie ustalić, czy uszkodzona rura jest oryginalną instalacją dewelopera, czy została wykonana później. Wady dotyczące części wspólnych zgłasza się za pośrednictwem zarządu wspólnoty, a sposób dochodzenia takich roszczeń warto ustalić z prawnikiem.

Kiedy zgłosić wyciek wody do ubezpieczyciela?

Szkodę zgłasza się niezwłocznie, najlepiej tego samego lub następnego dnia, i równolegle ogranicza jej rozmiar: zakręca zawór, wyłącza zasilanie w zalanych pomieszczeniach, zabezpiecza meble i dokumenty. Obowiązek ratowania mienia i zapobiegania powiększeniu szkody wynika z art. 826 Kodeksu cywilnego, a jego zaniedbanie może obniżyć odszkodowanie.

Zgłoszenie można skierować:

• do własnego ubezpieczyciela z polisy mieszkania, także wtedy, gdy sprawca nie jest jeszcze ustalony,
• do ubezpieczyciela sprawcy z jego OC w życiu prywatnym, gdy sprawca jest znany,
• do ubezpieczyciela wspólnoty lub spółdzielni, gdy awaria dotyczy części wspólnej.

Terminy wyznacza art. 817 Kodeksu cywilnego. Ubezpieczyciel wypłaca odszkodowanie w ciągu 30 dni od zawiadomienia o szkodzie. Jeżeli wyjaśnienie okoliczności w tym terminie nie jest możliwe, w ciągu 30 dni wypłaca bezsporną część, a pozostałą w ciągu 14 dni od dnia, w którym wyjaśnienie sprawy było możliwe.

Wiele polis mieszkaniowych zawiera świadczenie „poszukiwanie przyczyny szkody”, z którego pokrywany jest koszt lokalizacji wycieku oraz naprawy odkrywki. Zakres i limit różnią się między towarzystwami, dlatego przed zleceniem usługi warto sprawdzić ogólne warunki ubezpieczenia i zapytać likwidatora o limit tego świadczenia.

Warto pamiętać o terminach przedawnienia: roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się zwykle po 3 latach (art. 819 Kodeksu cywilnego), a roszczenie wobec sprawcy po 3 latach od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie zobowiązanej do jej naprawienia (art. 442 Kodeksu cywilnego). Jeżeli ubezpieczyciel wypłaci odszkodowanie, może następnie dochodzić zwrotu od sprawcy (art. 828 Kodeksu cywilnego).

Zalałem sąsiada, a nie mam ubezpieczenia OC

Brak polisy nie oznacza, że trzeba od razu zapłacić każdą żądaną kwotę. Kolejność jest taka sama jak przy szkodzie z ubezpieczenia:

1. Ustalić i usunąć przyczynę, żeby szkoda się nie powiększała.
2. Sprawdzić, czy wina rzeczywiście leży po stronie zalewającego. Jeśli źródłem był pion, instalacja CO albo wada ukryta, odpowiedzialność może obciążać wspólnotę, spółdzielnię lub wykonawcę.
3. Wspólnie z sąsiadem spisać protokół i wykonać zdjęcia, zanim ruszy remont.
4. Ustalić realny koszt naprawy na podstawie kosztorysu lub ofert, a nie szacunku podanego z pamięci.
5. Zaproponować ugodę na piśmie, z możliwością rozłożenia płatności na raty.

Sąsiad może też zgłosić szkodę ze swojej polisy mieszkania. Ubezpieczyciel wypłaci mu odszkodowanie, a następnie może wystąpić z regresem do sprawcy, jeśli wykaże jego winę. Dlatego dokumentacja jest ważna również dla osoby, która zalała.

Sytuację, w której woda pojawia się u sąsiada, a w mieszkaniu powyżej nie widać śladów, opisujemy w artykule zalewam sąsiada, u mnie sucho.

Jak udokumentować szkody po wycieku wody?

Dokumentacja decyduje o wysokości odszkodowania częściej niż same przepisy. Warto zebrać:

• zdjęcia i film z datą: zalane pomieszczenia, sufit, ściany, podłogę, zniszczone meble i sprzęt oraz samo miejsce awarii,
• protokół zalania z datą i godziną zdarzenia, opisem okoliczności, listą uszkodzeń i danymi uczestników oraz świadków; jeśli protokół spisuje zarządca, warto poprosić o kopię,
• pomiar wilgotności przegród, bo część zawilgoceń jest niewidoczna gołym okiem,
• raport z lokalizacji wycieku ze wskazaniem miejsca nieszczelności i zdjęciami odkrywki,
• rachunki, faktury i dowody wartości zniszczonych rzeczy oraz faktury osuszania i remontu.

Przed oględzinami rzeczoznawcy nie należy usuwać śladów szkody ani wyrzucać zniszczonych rzeczy. Jeżeli konieczne jest szybkie osuszanie, warto wcześniej wykonać pełną dokumentację zdjęciową i uzgodnić zakres prac z ubezpieczycielem.

Po naszych badaniach przekazujemy raport ze zdjęciami i termogramami, który można załączyć do zgłoszenia szkody, a na życzenie przygotowujemy protokół dla ubezpieczyciela.

Procedura dochodzenia roszczeń za wyciek wody

1. Ogranicz szkodę: zakręć zawór lokalowy lub główny, wyłącz prąd w zalanych pomieszczeniach, zabezpiecz rzeczy.
2. Zgłoś zdarzenie zarządcy budynku, a przy podejrzeniu awarii sieci także pogotowiu wodociągowemu.
3. Udokumentuj szkodę: zdjęcia, film, protokół, pomiary wilgotności.
4. Ustal źródło i przyczynę. Bez tego nie da się przypisać odpowiedzialności, a przy niewidocznym wycieku potrzebna jest lokalizacja.
5. Zgłoś szkodę ubezpieczycielowi: swojemu, sprawcy albo wspólnoty.
6. Zbierz kosztorys naprawy i rachunki, sprawdź decyzję ubezpieczyciela, a w razie zaniżenia złóż odwołanie.
7. Jeżeli sprawca nie ma polisy albo kwestionuje odpowiedzialność, spróbuj ugody na piśmie, a dopiero potem drogi sądowej. W sporze z ubezpieczycielem można skorzystać z pomocy Rzecznika Finansowego.

Jak zapobiegać wyciekom wody?

• Po remoncie łazienki zachowaj zdjęcia instalacji przed jej zakryciem, a przed zakupem mieszkania z rynku wtórnego rozważ próbę szczelności instalacji.
• Kontroluj elastyczne wężyki przy pralce, zmywarce i bateriach. Naloty, przetarcia i korozja opaski to sygnał do wymiany, a pęknięty wężyk jest jedną z najczęstszych przyczyn zalań.
• Zakręcaj zawory przy pralce i zmywarce, gdy wyjeżdżasz, a zawór główny na czas dłuższej nieobecności.
• Sprawdzaj silikony przy wannie, brodziku i umywalce oraz uszczelnienie drzwi kabiny prysznicowej.
• Raz na kilka miesięcy zamknij wszystkie punkty poboru i sprawdź wodomierz. Ruch tarczy przy zakręconej wodzie oznacza wyciek.
• W mieszkaniach na wynajem i w domach użytkowanych sezonowo rozważ czujniki zalania z zaworem odcinającym.

Podsumowanie

Odpowiedzialność za wyciek wody zależy od miejsca awarii i od tego, komu można przypisać zaniedbanie. Za instalację służącą tylko jednemu mieszkaniu odpowiada jego właściciel, za piony i instalację CO zwykle wspólnota lub spółdzielnia, za drobne naprawy i własne zaniedbania najemca, za wady nowego lokalu deweloper w okresie rękojmi, a za sieć wodociągową przedsiębiorstwo wodociągowe. Samo to, że woda popłynęła z danego lokalu, nie przesądza o winie.

W każdym z tych scenariuszy punkt wyjścia jest ten sam: ustalenie źródła i przyczyny oraz dokumentacja. Protokół, zdjęcia i raport z lokalizacji decydują o tym, czy rozmowa z sąsiadem, zarządcą albo ubezpieczycielem skończy się szybką wypłatą, czy wielomiesięcznym sporem.

Na terenie Wielkopolski i woj. Lubuskiego pozostajemy do Państwa dyspozycji celem wykonania profesjonalnej diagnostyki wycieków. Zachęcamy do kontaktu telefonicznego – tel. 665 245 041.

Najczęściej zadawane pytania

Podstawa prawna artykułu:

Stan prawny na: 09/2026. Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W konkretnej sprawie znaczenie mają treść umowy, statutu, regulaminu i uchwał oraz ustalenia dotyczące przyczyny szkody.

Przepisy powołane w artykule: art. 415, 433, 442 [1], 568 § 1, 666, 681, 817, 819, 826 i 828 Kodeksu cywilnego; art. 3 ust. 2 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali; art. 6 [1] ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych; art. 6b i art. 10 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego; art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 2 i art. 15 ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków; art. 61 Prawa budowlanego. Orzecznictwo: uchwała Sądu Najwyższego z 19 lutego 2013 r., III CZP 63/12; uchwała Sądu Najwyższego z 28 sierpnia 1997 r., III CZP 36/97; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 19 lipca 2013 r., I ACa 222/13.